“Bucefali” kali i Aleksandrit të madh – Etimologji.

Bucefal-os – kali kokbuall – i të madht Aleksandër.

 

Kali i Aleksandri të Madh është konsideruar si kali më i famshëm në histori që prej antikitetit . Takimi i parë Alexanderit me këtë kalë ‘ishte unik, ajo tregoi karakterin e vërtetë të një prej gjeneralëve më të mëdhenj në të gjithë historinë.

Kali i quajtur Bucefal ishte një krijesë masive me një kokë të madhe, krejt i zi, sterr me një yll të madh të bardhë në ballin e tij.

Mendoj se deri këtu është e vetmja etimologji e emrit të tij e cila konsiderohet nga më të vërtetat mbështetur tek gjuha greke, i hedhim një sy asaj:

Mbi kalë ose Bucephalas (/ bjuːsɛfələs /; Ancient Greek: Βουκέφαλος ose Βουκεφάλας, nga Bous βούς, “kau” dhe kephalē κεφαλή, “koka” që do të thotë “kokë – kau” (C 355 BC – qershor 326 pes) ishte kali i Aleksandrit të Madh, dhe një nga kuajt më të famshëm aktuale të antikitetit. [1]

E ndërkohë shtrojmë pyetjen; po vet emërtimi “Qefal = Kokë” prej nga buron, cila është rrënja fjalë bazë e fjalës “kokë”?

Tek fondi gjuhësor i rrënjëve IE gjejmë dy variante:

Pra shohim se fjala e ashtuquajtur greeke “Cefal-os” (kefál) burron prej fondit të përbashkët gjuhësor rrënjës IE “ǵeb-l-” kjo do të thotë se nuk është fjalë greke, por një fjalë që i përket gjuhës me të hershme krijuar.

Sërish duke ju referuar rrënjës tjetër IE gjithashtu * k’erh2s- e cila ka kuptimin; krei; krye; në krye (lider) në “ballë” i pari, etj sinonime të këtij tipi, i takon gjuhës shqipe; k’r.h2s-n * -yeh2>krasnja> …> krye = (kokë).

Ndërsa në degët Indo-iranian gjejmë në Avestan sāra- ~ sarah- «koka» dhe nëSanskrit siras = «fund kokë.”

Thoth ose Djehuti (/ θoʊθ / ose / toʊt /, nga greqishtja Θώθ Thoth, nga ḏḥëty egjiptian, ndoshta e theksuar * / tʃ’iħautiː / ose * / ɟiħautiː /, në varësi të interpretimit fonologjike të bashkëtingëlloreve e thella egjiptasit) ishte një nga hyjnitë PANTHEON egjiptian. Në art, ai është përshkruar shpesh si një njeri me kreun e një ibis ose baboon, kafshëve të shenjta për të. Homologu i tij femërore ishte Seshat, dhe gruaja e tij ishte ma’at. [3]

Meritat e “Thotit” janë të pafundme ai njihet si autor i të gjitha veprave të shkencës, fesë, filozofisë, dhe magjisë. [35] më tej ai deklarohet si shpikësi i astronomisë, astrologjisë, shkenca e numrave, matematikë, gjeometri, vendin e anketimit, mjekësi, botanikë, teologji, qeveria civilizuar, alfabetit, lexim, shkrim, dhe oratoria. Egjiptologët studies të ndryshëm njëzëri pohojnë se ai ishte autor i vërtetë i çdo vepër e çdo degë të dijes, njerëzore dhe hyjnore. [30]

Ky është: Thoti – Zoti, (x= /z/s/t/th, po ashtu edhe x = g/d/ ks, sk, etj.)  Abisi – biri i tij.

Kjo është domethënia e shpendit të shenjtë Abis – ibis; kreu koka e tij njëkohësisht –përfaqësues i denjë i “Atit – Zot” – perëndisë RA (Ibis sacred)

Emri i shpendit të shenjtë ABIS do të thotë; “Zot – Ab/iz – abis, ibis” abi/iz, h’apishapsi çelsi i jetës – dritës vet – trupit të zjarrtë qiellor “A’B’X”. (Dielli – AT)

Më lart lexuam se fjala Cefal-os (kefál) buron prej rrënjës IE * ǵeb-l-” dhe mjafton të zëvëndësojmë shkronjën g = k, e pas kësaj kemi: ǵeb-l = kãp-l, tashmë qartazi kuptojmë se kemi të bëjmë me fjalën «latine»: Kap, kapo, kaptinë, kapedan, kaposh, por edhe kapelë, kaptell, kapter e shumë të tjera.

Çka lexuam më sipër na rezulton se: fjala  gab-l dhe kap-l, kanë të njëjtën origjinë vend formimi, janë fjalë të krijuara mbi fjalën rrënjë IE të pandryshueshme me të njëjten vlerë në çdo rast “AB/AP”,  ndërsa  shkronja “g/k” ka vlerën dhe buron prej simbolit “X”

Dukshëm, qartë kemi “kap-l = kokë” dhe kap-l = qefal; {sepse c = k dhe p = f} pra Capèl = Cefal = Kokë.

Në mitologjinë e hershme dybrirëshi CAPRI, (CAPI) symbol i birit të dërguarit Zot, quhej pikërisht sepse: Cabri = Ca bri,  ka bri – dritë ashtë dritë, njëjtë si Dielli trupi i zjarrtë qiellor dhe rrezet e tij lindur mbi trupin AB dhe X, plus dhe minus, dualizëm (dy/al-izëm).

Ky është Capri – Capi që Ka bri dhe e Kap po prej aty nga  krei – koka, ku ka bri.

Shqiponja apo më saktësisht Skaba e parë indetifikuar ky “zog-qiellor” në fillimet e tij kishte trup shkabe të zgjatur me dy koka gjarpëri e që quhej Amphisbaena, krijesë e shfaqur në Egjiptin e lashtë në qytetin Helio kjo Shqiponjë dy krenare ajo,   me trup shqiponje dhe dy koka gjarpëri  (AmphisbaenaAbis– ibis, do të thotëdy kokë më një bask – Bashkë lidhur besën – energji – rrezet m’bir,  bijë, binjë, bir i tij.

Rrënja IE: ǵeb-l  nuk është gjë tjetër përveçse emri i të parit dhe më të madhit objekt, i pikës infinitare, i kokës, kreit në krye i të ndriturit, i dy trupave në një të vetëm AB  dhe zjarri-shpirti X njëjtë si dy kokat e shkabës-shqiponjës sonë dy/krenare mbi një trup “dy/el = Diell”.

“Bucefali” kali i të madhit Alexandrit – Maqedonas, sigurisht që do të thotë “Kokë – Buall” – ‘bi kalë, por kjo fjalë buron prej rrënjës shqipe “AB” që do të thotë është dy, është në krye, i pari, i bardhi, “Abat”, ai që h’api dritën “Abri” ai që ndodhet sipër nesh  në “Ballë” – (La ‘Ba) ai që na udhëheq me dijen – diturin – dritën e tij Bri/la-nte.

Thoti ishte zëri, energjia, drita, dituria e vet zotit ABIS (ABX) dhe Xot /Zot = Thot. Zë; (foni)Zeus; Theus (Deos).

 

Mili Butka @ Gjuha shqipe
Aleksander Hasanas

You may also like...

1 Response

  1. Vini says:

    Shume interesante. Po bisedoja nje here me disa italian ku njeri nder ta ishte profesor historie ne itali dhe ai ngulte kembe qe trrojanet ishin shqiptaret e sotem sepse nga vete matrialet antike qe jane gjetur shkrimet apo simbolet i perkisnin ilireve. Ishte aq i bindur saqe te jepte fakte ne cdo fjali qe une e shtrroja ne forme pyetjeje. Ai thoshte se klane te caktuara qe kishin lidhje me veriun e italise dhe sllavet i meshuan fort ndryshimit te rrenjeve te trojaneve duke na i paraqitur ata si grek gje qe vazhdon per fat te keq edhe sot

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *